🤲 Κάθε Κυριακή του Πάσχα, η ελληνική ύπαιθρος γεμίζει με τη χαρακτηριστική μυρωδιά καμένου ξύλου και λιωμένου λίπους. Παρόλο που τα κόκκινα αυγά και το αναστάσιμο φως είναι εξίσου ισχυρά σύμβολα της ημέρας, το αρνί στη σούβλα παραμένει ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής, τόσο στο μυαλό όσο και στην όρεξη. Αυτή η διαχρονική συνήθεια όμως δεν είναι απλώς μια ελληνική γαστρονομική προτίμηση. Κρύβει πίσω της μια βαθιά ρίζα που χάνεται σε εβραϊκές τελετουργίες και αρχαίες θυσίες.

Η Εβραϊκή κληρονομιά του “Αίροντος την Αμαρτίαν”

Αν αναζητήσουμε την αφετηρία του εθίμου, δεν θα τη βρούμε στην ορθόδοξη δογματική, αλλά στην ιστορία του Πεσάχ, του εβραϊκού Πάσχα. Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, οι Εβραίοι θυσίαζαν έναν αμνό τη νύχτα της Εξόδου από την Αίγυπτο. Η πράξη είχε αυστηρό πρωτόκολλο: το ζώο έπρεπε να ψηθεί ολόκληρο στη φωτιά, δίχως να σπάσουν τα κόκαλά του. Το αίμα του χρησιμοποιούνταν για να σημαδέψει τις εξώπορτες, ένα σημάδι ώστε ο Άγγελος του Θανάτου να προσπεράσει τα σπίτια τους.

Εφόσον ο Ιησούς ήταν Εβραίος και η Σταύρωση συνέπεσε χρονικά με το Πεσάχ, ο συμβολισμός του θυσιασμένου αμνού πέρασε ομαλά στον Χριστιανισμό. Ο Χριστός ταυτίστηκε με τον «Αμνό του Θεού», το πλάσμα που θυσιάζεται για τη λύτρωση του συνόλου. Έτσι, η πράξη της θανάτωσης και του ψησίματος του αρνιού απέκτησε έναν διπλό, ιερό χαρακτήρα, συνδέοντας την εβραϊκή παράδοση με τη χριστιανική Ανάσταση.

Από την άνοιξη των αρχαίων στη σούβλα του σήμερα

Η σχέση του Έλληνα με το ψήσιμο του κρέατος την άνοιξη είναι ακόμα παλαιότερη. Στην αρχαιότητα, οι αγροτικές κοινωνίες θυσίαζαν νεαρά ζώα σε θεότητες όπως η Δήμητρα και η Άρτεμις για να εξευμενίσουν τη φύση και να εξασφαλίσουν καλή σοδειά. Η τελετή είχε το στοιχείο της προσφοράς, αλλά και της κοινής εστίασης. Ο χριστιανισμός ενσωμάτωσε και μετασχημάτισε αυτή την εαρινή πρακτική, δίνοντάς της το νέο θεολογικό περιεχόμενο της Ανάστασης.

Το τελετουργικό της Λαμπρής στην Ελλάδα

Σήμερα, το σούβλισμα έχει αποβάλει σε μεγάλο βαθμό τον τυπικό θρησκευτικό του μανδύα και έχει εξελιχθεί σε μία βαθιά κοινωνική λειτουργία. Είναι συνυφασμένο με την έξοδο από το αστικό τοπίο, την οικογενειακή σύναξη στην αυλή του χωριού και την αίσθηση της κοινότητας. Η διαδικασία ξεκινά πριν καλά-καλά φέξει και ο εκάστοτε «μάστορας» της σούβλας αποκτά τιμητικό ρόλο, σχεδόν ιερατικό, αφού η επιτυχία του γλεντιού κρίνεται από το ροδοψημένο τραγανό πετσάκι και το ζουμερό εσωτερικό.

Παρότι η βάση είναι κοινή, η παράδοση προσαρμόζεται στις τοπικές ιδιαιτερότητες. Το αντικριστό της Κρήτης, για παράδειγμα, αποτελεί την πιο χαρακτηριστική παραλλαγή: αντί για μία ενιαία σούβλα, μεγάλα κομμάτια αρνιού στερεώνονται όρθια γύρω από μια κεντρική εστία φωτιάς, ψήνοντας το κρέας αργά και απαλά.

Έτσι, πίσω από τον καπνό και το τσίπουρο της Κυριακής του Πάσχα, κρύβεται μια μακραίωνη αφήγηση: μια ιστορία διάσωσης, θυσίας και αναγέννησης που πέρασε από την έρημο του Σινά στις ελληνικές αυλές.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Από την άνοιξη των Αρχαίων στη σούβλα του σήμερα εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Εκεί μέσα, στην ψυχή του καθενός σεργιανίζουν, σχεδόν παράλληλα, η Σταύρωση και η Ανάσταση. Το βάρος της συνειδητοποίησης μιας δύσκολα διαχειρίσιμης πραγματικότητας, και η αυθόρμητη προσδοκία της διόρθωσή της. Η ελπίδα για μια περισσότερο φωτεινή μέρα, που θα απομακρύνει τις σκιές. Κυρίως εκείνες που καλύπτουν την καρδιά.

Η Μεγάλη Εβδομάδα, η διαδρομή της ψυχής μπροστά στο δέος των Παθών του Κυρίου, εικονοποιεί απόλυτα την προσωπική διαδρομή του καθενός. Οι δυσκολίες που παλεύεις να διαχειριστείς, με την προσδοκία της ελπίδας της Ανάστασης.

Τέτοιες “γιορτινές” μέρες, η καρδιά σκοντάφτει στην ανάμνηση όσων δεν είναι πια εδώ. Στα χαμόγελα που “έφυγαν”. Στη ζωή που έγινε λιγότερο αισιόδοξη.

Μια Ανάσταση “ατελής”. Μια “λιγότερη” ζωή. Με τους λόγους για να χαμογελά κανείς να είναι λιγότερο αυθόρμητοι. Και το μυαλό, να γίνεται ο χειρότερος αντίπαλος της καρδιάς, παραδομένο στις ζωντανές αναμνήσεις.

Αναζητώντας λιγότερο σκοτάδι. Εκείνοι, που αντέχουν και συνεχίζουν να αναζητούν το φως, το βρίσκουν.

Επειδή δεν έφυγε ποτέ από μέσα τους…

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Για όσους δεν είναι πια εδώ… εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Ανάκτησης του πείσματος και της αυτοπεποίθησης για να συνεχιστεί η προσωπική διαδρομή. Μέσα από μια μικρή ανάπαυλα κάθαρσης των σκέψεων και των συναισθημάτων. Το Θείο Πάθος προσφέρει την αρτιότερη ευκαιρία για να σηκώσει κανείς το βλέμμα του ψηλά. Αφού πρώτα το έχει κατευθύνει χαμηλά, για να επιτρέψει στα δάκρυα της οδύνης να δροσίσουν την καρδιά του.

Πάσχα μετά την εποχή της πανδημίας του κορονοϊού, στη σκιά  του πολέμου στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή. Στον φόβο για την ίδια τη ζωή. Στην αβεβαιότητα για όσα θα ακολουθήσουν στον τομέα της οικονομίας, που μπορεί να προκαλέσουν μια μεγαλύτερη, αν όχι μόνιμη βλάβη. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μόλις που είχαμε αρχίσει να ελπίζουμε ξανά, μετά από τη δεκαετία της εθνικής καταστροφής και της ακραίας φτωχοποίησης των τυφλών και άγαρμπων Μνημονίων.

Η συζήτηση του καθενός με τον εαυτό του είναι αφόρητα χρήσιμη και αναγκαία, ειδικά σε μια τόσο απρόσμενη συγκυρία. Παρά το βάρος της στιγμής. Τη δυσκολία να σκεφτείς καθαρά και να σχεδιάσεις, από την ώρα που οι παράμετροι της επόμενης μέρας δεν έχουν ξεκαθαρίσει.

Με την τρέχουσα συγκυρία ωστόσο, υπάρχει μια επιπρόσθετη σκιά. Ένα μη ορατό και εξηγήσιμο μαύρο σύννεφο. Η απώλεια του αυτονόητου της επόμενης μέρας. Το ότι δηλαδή θα υπάρξει επόμενη μέρα. Το βάρος της ανασφάλειας αγγίζει πλέον τον ίδιο τον πυρήνα της ύπαρξης.

Υπάρχει διέξοδος; Ο καθένας θα τη βρει με τον εαυτό του. Κάθε φορά που τη βρίσκει, υπάρχει επόμενη μέρα. Για να συνεχίσουμε, έστω και με «χαλασμένες» καρδιές.

Το άρθρο Υπάρχει επόμενη μέρα. Για να συνεχίσουμε… εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

🤲 Η Ανάσταση του Χριστού είναι η κορωνίδα της πίστης μας. Βρίσκεται εγκατεστημένη στο κέντρο της ζωής κάθε ορθοδόξου χριστιανού και, ιδίως, κάθε Ελληνα. Χωρίς αυτήν, η θρησκεία μας θα ήταν κενή περιεχομένου.

Το έθνος μας συνδέεται άμεσα με τη διάδοση του θείου λόγου και του κοσμογονικού γεγονότος της Ανάστασης. Στη γλώσσα μας γράφτηκαν τα Ευαγγέλια. Η αυδή των προγόνων μας έγινε όχημα του θείου λόγου σε όλη την οικουμένη. Στα ελληνικά γράφτηκαν τα ιερά κείμενα που άλλαξαν τον κόσμο μας προς το καλύτερο. Και όταν ο Ελληνισμός βυθίστηκε στον τετρακοσαετή οθωμανικό τάφο, η πίστη στην Ανάσταση κράτησε ζωντανή την ψυχή του έθνους. Η ύπαρξη ελεύθερου ελληνικού κράτους, ύστερα από εκείνη τη μακρά νύχτα της Τουρκοκρατίας, ως ιστορικό δεδομένο, μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί αναστάσιμο θαύμα. Είναι η ίδια η μαρτυρία ότι ο Χριστός ανασταίνει λαούς που Τον εμπιστεύονται.

Αυτή η πίστη μας ενώνει, μας εμπνέει, μας οδηγεί. Ο αναστημένος Χριστός δεν μας άφησε αβοήθητους. Μας έδωσε τη δύναμη της νίκης επί του θανάτου. Οσο μένουμε στον δρόμο που χάραξε με το παράδειγμά Του -την πίστη, την αγάπη στον πλησίον, τη θυσία, την αλήθεια, την ελπίδα-, είμαστε αήττητοι. Οταν όμως απομακρυνόμαστε από αυτή την οδό, αποδυναμωνόμαστε. Χάνουμε την πυξίδα μας. Η ψυχή μας μαραζώνει και το έθνος μας παρακμάζει.

Σήμερα, δυστυχώς, η πολιτική ελίτ της χώρας, με πρώτη και χειρότερη την κυβέρνηση Μητσοτάκη, δείχνει να τελεί σε βαθιά σύγχυση. Παρακμάζει, σήπεται και μεταδίδει τη νόσο της στον λαό, στο κράτος, στο έθνος. Η αδράνεια, η έλλειψη οράματος και η ηθική φθορά έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα αποκαρδίωσης. Ομως, η Ανάσταση μας διδάσκει ότι δεν υπάρχει αδιέξοδο που να μην μπορεί να αρθεί. Μπορούμε ακόμα να εγερθούμε. Μπορούμε να ακμάσουμε. Μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για τα παιδιά μας.

Αρκεί να καταβάλουμε τη δέουσα προσπάθεια. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι στον πολιτικό κόσμο, στην κοινωνία, στην οικονομία, στις τέχνες και στην επιστημονική κοινότητα που θέλουν και μπορούν να συμβάλουν στην εθνική ανάταξη. Ας κινηθούν. Ας πάρουν την πρωτοβουλία. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας έλεγαν: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει». Να κινήσουμε τα χέρια μας για να βοηθήσει ο Θεός να γίνει το έργο που επιθυμούμε.

Η Ανάσταση είναι γιορτή και ταυτόχρονα κάλεσμα για εγρήγορση, έργο, δημιουργία. Ας την κάνουμε πράξη στην καθημερινή μας ζωή, στην πολιτεία μας, στο έθνος μας. Η αναστάσιμη οδός των ορθόδοξων Ελλήνων είναι πάντοτε ανοιχτή και περιμένει να τη βαδίσουμε. Δεν είναι ευκολοδιάβατη, αλλά παραμένει η μόνη που οδηγεί στο αγαθό. 
Χριστός Ανέστη!

#np2026 #PMG2882

Το άρθρο Η αναστάσιμη οδός των ορθόδοξων Ελλήνων εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Κατάλληλες οι μέρες να πούμε «όχι». Να απομακρυνθούμε συνειδητά από ό,τι μας λερώνει. Να κλείσουμε τις οθόνες, να σιωπήσουμε τις φωνές που φωνάζουν και να απευθύνουμε νοερά τον λόγο μας στον Θεό. Να συντονιστούμε με τη χάρη Του. Να ησυχάσουμε. Να προσεγγίσουμε τον εαυτό μας όπως θα έκανε ένα παιδί: χωρίς προκατάληψη, χωρίς κακία, με καθαρή ματιά και ανοιχτή καρδιά. Το παιδί δεν ρωτάει «ποιος φταίει», δεν ψάχνει εχθρούς. Απλώς αγαπά και εμπιστεύεται.

Είναι το μέγα παράδοξο: Το μαρτύριο του Κυρίου, η φρικτή Σταύρωση, η άφατη πίκρα του θανάτου συνθέτουν μια απόλυτη ήττα ως προϋπόθεση της τελικής νίκης. Ο σταυρωθείς Χριστός αναστήθηκε. Και αυτό είναι το μήνυμα των ημερών. Όπως Εκείνος νίκησε τον θάνατο, έτσι μπορούμε κι εμείς να νικήσουμε.

Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Αρκεί να πιστεύουμε, να προσευχόμαστε, να αγαπάμε Εκείνον και να αγαπάμε τον συνάνθρωπο, ακόμα και όλους όσοι διαφωνούν μαζί μας και έχουν αρνητική άποψη για εμάς. Η αληθινή Ανάσταση ως γεγονός υπερβατικό μπορεί να γίνει κατανοητή μέσω της αυθυπέρβασης. Κι είναι, σίγουρα, μια προσωπική εμπειρία. Αρχίζει τη στιγμή που αποφασίζουμε να αφήσουμε πίσω την τοξικότητα και να στραφούμε στο φως.

Ας το κάνουμε φέτος. Ας αφήσουμε τον Χριστό να αναστηθεί μέσα μας. Η ειρήνη που ψάχνουμε δεν θα έρθει από την πολιτική, από τις διασημότητες, από τους πολλούς θορυβούντες. Θα έρθει από Εκείνον που νίκησε τον Άδη. Και αυτή η ειρήνη είναι η μόνη αληθινή, αιώνια.

#np2026 #PDM2882

Το άρθρο Θρηνώντας για τον θάνατο εν αναμονή της Ανάστασης εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Η πιο ασήκωτη συναισθηματικά μέρα του χρόνου, για όσους δεν αρνούνται στον εαυτό τους τη γαλήνη της πίστης.

Τέτοιες στιγμές, που οι συζητήσεις με τον εαυτό μας φαντάζουν ατελείωτες και κυρίως αναπάντητες, η ηχώ του συμπεράσματος του Κωνσταντίνου Καβάφη, με τη διδακτική υπενθύμιση της “Ιθάκης”, διακόπτει στοχαστικά την απρόσκλητη σιωπή. Η διαδρομή. Το ταξίδι. Αυτό μετράει. Τίποτα άλλο, δεν έχει σημασία.

Αρκεί να βρίσκεις κάθε φορά το κουράγιο να συνεχίζεις. Ανεξάρτητα από το αν, στο βάθος του ορίζοντα διακρίνεται το φως της Ιθάκης. Που πάντα υπάρχει εκεί. Και σε περιμένει…

#np2026 #PMG2882

Το άρθρο Μεγάλη Παρασκευή… εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Ενώ τα σκάνδαλα Τεμπών, ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπών συνεχίζουν να κλονίζουν την κυβέρνηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί απεγνωσμένα να αλλάξει την ατζέντα με δύο «μεγάλες» προτάσεις: την απαγόρευση της πρόσβασης σε social media στα παιδιά κάτω των 15 ετών. Το ανακοίνωσε χθες, αλλά το μέτρο θα… ψήνεται για μήνες μέχρι να ωριμάσει. Το καλοκαίρι θα κάνει την εμφάνισή της η σχετική ρύθμιση (δηλαδή δεν την έχει ετοιμάσει ακόμη) και θα τεθεί σε εφαρμογή το 2027! Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε και τις… σκέψεις του για το ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή, η οποία έχει μείζονα συνταγματικά κωλύματα. Τα δύο μέτρα που ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης είναι ενδεικτικά του πανικού του για το παρόν και το μέλλον της κυβέρνησης.

Η απαγόρευση στα social media παρουσιάστηκε με «χαριτωμένο» βίντεο και κρύα αστειάκια τύπου «6-7», σαν να πρόκειται για μαθητικό χαβαλέ και όχι για εθνική πολιτική. Το μέτρο είναι μεν σωστό στην αρχή του, αλλά η χρονική αναβολή του για το 2027 το καθιστά κενό γράμμα. Τι θα κάνουν τα παιδιά μέχρι τότε; Και πώς ακριβώς θα εφαρμοστεί σε μια εποχή που τα VPN, τα πλαστά προφίλ και τα smartphones είναι παντού; 

Ακόμα χειρότερη είναι η πρόταση για ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή. Και μεγάλη μερίδα του πολιτικού κόσμου, τουλάχιστον αυτή που δεν έχει απολέσει τη σοβαρότητά της, και συνταγματολόγοι θεωρούν ότι, όπως έχει περιγραφεί, είναι συνταγματικά προβληματική και θεσμικά επικίνδυνη. Απαιτεί είτε αναθεώρηση του Συντάγματος είτε ριζική ανατροπή του πολιτικού συστήματος, με κίνδυνο να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο το μονοπώλιο της εξουσίας και να περιοριστεί η αντιπροσωπευτικότητα. 

Η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσεις για το έγκλημα των Τεμπών και ανησυχεί σφόδρα για την εξέλιξη της δίκης. Τρέμει τη συνέχεια του κατασκοπευτικού θρίλερ των υποκλοπών και ενημερώνεται θορυβημένη για τις επόμενες δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Η ώρα της λογοδοσίας, όμως, πλησιάζει. Ουδεμία αλλαγή ατζέντας δύναται να την αναβάλει επ’ αόριστον.

#np2026 #PDM2882

Το άρθρο Η απόγνωση του Μητσοτάκη και η απόπειρα αλλαγής ατζέντας εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Όχι απαραίτητο με πρωτοβουλία και ξεκάθαρη στρατηγική στόχευση του σημερινού Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά με το επιτελείο εξουσίας του Μεγάρου Μαξίμου να κάνει την υπόθεση εργασίας ότι, δεν θα πρέπει να αποκλείεται κάποια απρόβλεπτη μεταβλητή τις επόμενες εβδομάδες, μετά την εορταστική περίοδο του Πάσχα, που θα επιδεινώσει το κλίμα για την κυβέρνηση, και θα καταστήσει αναπόφευκτες τις πρόωρες εκλογές, μέσα στις επόμενες λίγες εβδομάδες.

Σε μια τέτοια περίπτωση, που για τον κυβερνητικό σχεδιασμό έχει διαστάσεις… ανεπιθύμητου σεναρίου, οι κάλπες δεν θα πρέπει να στηθούν εντός του Ιουνίου, ώστε να προλάβει η σημερινή κυβέρνηση να διαχειριστεί τη σύνθετη διαδικασία αλλαγής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, που θεσμικά και συνταγματικά πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Ιουνίου.

Από το σημείο εκείνο και έπειτα, η κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει στη διενέργεια πρόωρων εκλογών, με την προσδοκία να περιορίσει τις μεγάλες απώλειες από τη μεγάλη φθορά της.

#np2026 #PMG2882

Το άρθρο Εκλογική προετοιμασία… εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

👉 Χαίρε, της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος.
👉 Χαίρε, της βασιλείας το απόρθητον τείχος.
♦️ Υγεία και η Χάρη Της σε όλους…

#ΝΠ🇮🇩❤️🇮🇩
#PachilasEnterprises
#NpgHoldings
#ThePachilasOrganization
#NikolaosPachilasFoundation

#np2026 #PMG2882

Το άρθρο Ευχές | Πάσχα 2026 εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που ξεπερνούν το 60% σε ορισμένες κατηγορίες προϊόντων, επηρεάζοντας δυσανάλογα τα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα. Τρόφιμα, ενέργεια και βασικές υπηρεσίες έχουν γίνει είδη πολυτελείας για πολλούς, ενώ οι πολίτες αναγκάζονται να περιορίσουν ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κυβερνητική ρητορική περί μισθολογικών αυξήσεων της τάξης του 10% ή 20% φαντάζει αποκομμένη από την πραγματικότητα.

Η αναντιστοιχία είναι προφανής: Πώς μπορούν αυξήσεις αυτού του μεγέθους να καλύψουν μια τόσο μεγάλη αύξηση στο κόστος ζωής; Η απάντηση είναι ότι δεν μπορούν. Στην πράξη, οι πολίτες συνεχίζουν να χάνουν αγοραστική δύναμη, παρά τις όποιες αυξήσεις μισθών, καθώς οι τιμές «τρέχουν» πιο γρήγορα από τα εισοδήματα. Το αποτέλεσμα είναι μια διαρκής πίεση που οδηγεί σε οικονομική ασφυξία.

Επιπλέον, η αίσθηση αδικίας εντείνεται όταν η καθημερινότητα διαψεύδει τις επίσημες διαβεβαιώσεις. Οι πολίτες δεν κρίνουν τις πολιτικές με βάση εξαγγελίες, αλλά με βάση τι μπορούν να βάλουν στο καλάθι τους. Και σήμερα αυτό το καλάθι μικραίνει συνεχώς, παρά τις υποσχέσεις για το αντίθετο.

Η αντιμετώπιση της ακρίβειας απαιτεί ουσιαστικές και στοχευμένες παρεμβάσεις, όχι μόνο επικοινωνιακή διαχείριση. Χρειάζονται μέτρα που να περιορίζουν πραγματικά τις τιμές, να ενισχύουν την αγοραστική δύναμη και να προστατεύουν τους πιο ευάλωτους. Διαφορετικά, το χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και την κοινωνική πραγματικότητα θα συνεχίσει να διευρύνεται.

Σε μια περίοδο όπου η οικονομική πίεση γίνεται ολοένα και πιο έντονη, το ζητούμενο είναι η εφαρμογή πολιτικών που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Και αυτή τη στιγμή τα ράφια των σούπερ μάρκετ λένε μια αλήθεια που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

#np2026 #PMG2882

Το άρθρο Κυβέρνηση εκτός πραγματικότητας εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.