🤲 Η απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα να κρατήσει άλλη μια φορά την υπόθεση των υποκλοπών στο αρχείο, χωρίς να διερευνήσει ούτε καν την πτυχή της κατασκοπίας, προσβάλλει την ίδια την έννοια της Δικαιοσύνης.

Ο κ. Τζαβέλλας αποφάνθηκε ότι δεν αποδείχτηκε η ύπαρξη «κρατικού απορρήτου» στις συσκευές που στοχοποιήθηκαν με το Predator. Τα στοιχεία που προέκυψαν από την πρωτόδικη απόφαση του Πλημμελειοδικείου χαρακτηρίστηκαν «υποθετικά» και «επισφαλή». Με λίγα λόγια, ο ανώτατος εισαγγελέας μάς λέει ότι δεν πρόκειται για κατασκοπία. Λες και οι συνομιλίες του αρχιστράτηγου και των υπουργών δεν προστατεύονται από τον νόμο του απορρήτου.

Είναι προκλητικό ο κ. Τζαβέλλας να ζητάει από νοήμονες ανθρώπους να… χάψουν ότι δεν τίθεται θέμα κατασκοπίας, όταν αποδείχτηκε ότι υπήρξε σπείρα, με τη συμμετοχή αλλοδαπού, που με ξένο λογισμικό υπέκλεπτε συνομιλίες του υπουργού Εξωτερικών, του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων και άλλων υπουργών και κυβερνητικών στελεχών.

Αν ο Αρειος Πάγος, με την πλήρη πρόσβαση που έχει σε όλη τη δικογραφία, σε όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, κρίνει ότι δεν είναι κατασκοπία, τότε προφανώς ξέρει ακριβώς τι είναι. Γνωρίζει ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί, ποιοι έδωσαν τις εντολές, ποιοι ωφελήθηκαν από την παράνομη παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων και υπουργών της κυβέρνησης.

Γιατί δεν τους αποκαλύπτει; Γιατί δεν προχωρά σε ονομαστικές παραπομπές, σε εξέταση μαρτύρων, σε άρση απορρήτων όπου χρειάζεται; Γιατί η απόφαση εκδίδεται με τέτοια ταχύτητα και χωρίς καμία ουσιαστική έρευνα, αγνοώντας ακόμα και νεότερα στοιχεία που κατατέθηκαν;

Η εναλλακτική είναι ακόμα χειρότερη: Αν ο Αρειος Πάγος γνωρίζει ότι πρόκειται για κατασκοπία και την αρνείται, παίρνει μέρος στη συγκάλυψης του εγκλήματος. Γίνεται συνεργός στην προσπάθεια να μείνει στο σκοτάδι ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα παραβίασης του απορρήτου των επικοινωνιών που έχει γνωρίσει η χώρα μεταπολιτευτικά.

Ο λαός δεν είναι ηλίθιος. Βλέπει την ίδια ηγεσία του Αρείου Πάγου να εμφανίζεται ξανά και ξανά σαν ασπίδα προστασίας γύρω από το Μαξίμου. Βλέπει εισαγγελείς που ήταν επόπτες της ΕΥΠ την εποχή των υποκλοπών να κρίνουν τώρα την ίδια τους την εποπτεία. Βλέπει μια Δικαιοσύνη που, στις ανώτατες βαθμίδες της, λειτουργεί σαν παρακολούθημα της εκτελεστικής εξουσίας.

Κι αυτό είναι κατάντια…

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Αισχρό κουκούλωμα για τις υποκλοπές εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Προφυλακίστηκαν στην Τουρκία προς… παραδειγματισμό. Πού ακούστηκε να θυμούνται και να τιμούν την καταγωγή τους σε μια εκκλησία σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού και της βυζαντινής δόξας; Πρόκειται για ένα γεγονός με καθαρά πολιτικές προεκτάσεις, το οποίο ανέδειξε για άλλη μία φορά την απροθυμία της κυβέρνησης να αντιδράσει έγκαιρα και καθαρά σε εθνικό ζήτημα.

Από τη στιγμή της σύλληψης, η τουρκική πλευρά κινήθηκε άμεσα: προσαγωγές, κατηγορίες για «υποκίνηση μίσους», προφυλάκιση. Στον αντίποδα, η ελληνική αντίδραση περιορίστηκε σε φήμες για «παρακολούθηση» της υπόθεσης από το… προξενείο Κωνσταντινούπολης!

Αν υπήρχαν στοιχειώδης εθνική ευαισθησία, φιλότιμο και αξιοπρέπεια από την πλευρά του πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών, το αίτημα για την άμεση αποφυλάκιση των Ελλήνων θα έπρεπε να έχει τεθεί άμεσα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και να κοινοποιηθεί και σε διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ε.Ε. Όμως, όχι μόνο αυτό δεν έγινε, αλλά υπάρχουν και πληροφορίες που αναφέρουν πως το ελληνόφωνο κράτος δεν πλήρωσε Τούρκο δικηγόρο για να εκπροσωπήσει στις Αρχές της γείτονος τους Έλληνες και πως τα χρήματα τα έστειλε ο πατέρας ενός εκ των δύο συλληφθέντων, που ζει στην Αυστραλία!

Από την άλλη πλευρά, στην Ελλάδα, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, ακόμα και βουλευτές, που έχουν δώσει όρκο να υπηρετούν τη χώρα, τον λαό και το έθνος μας, ποζάρουν ανενόχλητοι κάτω από κάδρα του γενοκτόνου Κεμάλ και υπό τη σκιά της τουρκικής σημαίας. Ορισμένοι κάνουν τις χειρονομίες των «Γκρίζων Λύκων» και αμφισβητούν την ελληνικότητα κομματιών της πατρίδας. Και ουδείς εκ της κυβέρνησης σκέφτεται να τους υποχρεώσει να λογοδοτήσουν γι’ αυτές τις αθλιότητες. 

Θλιβερά και εξοργιστικά όλα τούτα αλλά αληθινά.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Εξπρές του Μεσονυχτίου για τους Έλληνες πατριώτες εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Η φράση «κάθε πέρσι και καλύτερα» ισχύει στο ακέραιο∙ ειδικά με το καθεστώς Μητσοτάκη. Ισχύει επίσης ότι οι επιδόσεις αυτού του καθεστώτος σε όλους τους τομείς, συγκρινόμενες με αυτές των παρελθουσών κυβερνήσεων, κρίνονται μακράν χειρότερες. Τώρα, με την ανακοίνωση για τη δημιουργία ψηφοδελτίου υποδίκων της Ν.Δ., όσοι ασχολούνται με τον δημόσιο βίο προσπαθούν να εντοπίσουν μια χρονική περίοδο που να είχε γίνει κάτι τέτοιο και αδυνατούν.

Την Πέμπτη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είπε ότι οι βουλευτές για τους οποίους η Βουλή αποφάσισε άρση ασυλίας θα παραμείνουν στα ψηφοδέλτια. Με λίγα λόγια: Το κόμμα της «αριστείας» θα κατεβάσει υπόδικους υποψηφίους. Κι αυτό φέρνει στον νου τη φράση «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Αυτά τα λόγια σημάδεψαν το 2008, και έγιναν σύμβολα της πολιτικής αλαζονείας και της ηθικής τύφλωσης της εξουσίας.

Ο Γιώργος Βουλγαράκης την ξεστόμισε υπερασπιζόμενος τον εαυτό του στην υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου. Η φράση του έγινε το φτυάρι που άνοιξε τον εκλογικό λάκκο της Νέας Δημοκρατίας του Κώστα Καραμανλή. Ο Γιώργος Βουλγαράκης έγινε το παράδειγμα ενός πολιτικού που πίστεψε πως η νομιμότητα μπορεί να αντικαταστήσει στις συνειδήσεις των πολιτών την ηθική.

Δεκαοκτώ χρόνια μετά, το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» δεν είναι πια μια ατυχής φράση αλλά κυβερνητική πρακτική. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μετατρέψει το πνεύμα μιας ατυχούς έκφρασης σε σύστημα εξουσίας: συγκάλυψη, εξωραϊσμός και επιβράβευση της παραβατικότητας, αρκεί να υπηρετεί την πολιτική σταθερότητα του «επιτελικού κράτους».

Αυτό είναι πολιτική αυτοϋπονόμευση και θεσμικός εκφυλισμός. Το μήνυμα προς την κοινωνία είναι ωμό: «Κάντε ό,τι θέλετε, αρκεί να ανήκετε στους δικούς μας». Οταν η εκτελεστική εξουσία συγχέει τη δικαστική διερεύνηση με την κομματική προστασία, η δημοκρατία διολισθαίνει σε καθεστώς πελατειακής ασυλίας. Η διαφθορά παύει να είναι σκάνδαλο και μεταβάλλεται σε τρόπο διακυβέρνησης.

Η ίδια κυβέρνηση που γέννησε το έγκλημα των Τεμπών, που έστησε παρακρατικούς μηχανισμούς υποκλοπών και που μοίρασε δημόσιο χρήμα με απευθείας αναθέσεις, τώρα ετοιμάζει λίστες υποψηφίων με δικαστικές εκκρεμότητες από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά διαφάνεια, η απάντηση από το Μαξίμου είναι πως «στοχοποιεί τη χώρα». Αυτό κάνει ο Μητσοτάκης σε κάθε σκάνδαλο. Προσπαθεί να δαιμονοποιήσει αυτούς που κάνουν αποκαλύψεις και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ελέγχει ένα καθεστώς που θεωρεί την ασυδοσία πολιτικό προνόμιο.

Στις ημέρες μας το κράτος είναι λάφυρο, η Δικαιοσύνη εμπόδιο και η ευθύνη απλό επικοινωνιακό ζήτημα. Αν το 2008 το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» ήταν ύβρις, το 2026 αποτελεί επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα. Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη εξέλιξη: Η κοινωνία μαθαίνει να ανέχεται ως πολιτικά αυτονόητη την ανηθικότητα.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Νομιμότητα, ηθική και υπόδικοι υποψήφιοι εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

🤲 Λίγες καταστάσεις μπορούν να χαρακτηριστούν ευτελέστερες από την «πολιτική» που ασκούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η «αυλή» του. Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση, αισθανόμενη εξαιρετικά πιεσμένη από τις ρωγμές που έχουν ανοίξει στο καθεστώς μέσα από τις οποίες περνά το φως της αλήθειας, στρέφεται εναντίον όσων κάνουν αποκαλύψεις. Ο βασικός στόχος του πρωθυπουργού, των υπουργών και βουλευτών που λειτουργούν σαν… παρατράγουδα είναι η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι.

Η κυρία Κοβέσι έχει εισφέρει τα μέγιστα στο ξεσκέπασμα των ηθικών και φυσικών αυτουργών στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και παρουσιάζεται από το καθεστώς Μητσοτάκη σαν σκοτεινή… οντότητα, που απειλεί τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Μάλιστα, η χυδαιότητα και ο πανικός ενίων εμπροσθοφυλάκων του μητσοτακισμού εκδηλώνεται με βάναυσα, ρατσιστικά παραληρήματα.

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όσα εξέμεσε η βουλευτής και πρώην υφυπουργός Μετανάστευσης της Ν.Δ. Σοφία Βούλτεψη. Αναφερόμενη στην κυρία Κοβέσι, επιτέθηκε στη Ρουμανία (!) και έμπλεξε στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ τον Τσαουσκέσκου, τη Σεκουριτάτε και τις καταδόσεις των γονέων από τα ίδια τους τα παιδιά, επί κομμουνιστικού καθεστώτος. Συγκεκριμένα, η κ. Βούλτεψη είπε:

«Προέρχεται από μία χώρα η οποία, το ξαναλέω, δεν έχει παράδοση στη διάκριση των εξουσιών. […] Θα ήθελα η Ευρωπαϊκή Ενωση να είχε τοποθετήσει σε αυτήν την πρώτη Εισαγγελία έναν εισαγγελέα από τη Γαλλία, που ξέρει τον Μοντεσκιέ […]. Αμα παίρνεις από τον Τσαουσέσκου… Είναι πολύ πρόσφατα αυτά στη Ρουμανία, θέλει πολύ χρόνο για να συνέλθει. […] Εγώ δεν θέλω δικαιοσύνη Τσαουσέσκου στην Ελλάδα. Οταν έπεσε το καθεστώς Τσαουσέσκου, είχε 500.000 σεκουριτάτε και είχε και τα παιδιά να ρουφιανεύουν τους γονείς τους μέσα στο σπίτι τους. Αυτά δεν φεύγουν από μέσα σου. Αυτοί οι 500.000 κάπου πήγανε, κάπου χωθήκανε».

Επίσης, διάφοροι… πρόθυμοι κυβερνητικοί (όπως ο Αδωνις Γεωργιάδης) ισχυρίζονταν ψευδώς ότι το θέμα της ανανέωσης της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων εισαγγελέων είναι, αποκλειστικά, εσωτερικό θέμα του ελληνικού κράτους. Παρόλο που διαψεύστηκαν πανηγυρικά (με πρώτη τη «δημοκρατία» να επισημαίνει την κυβερνητική παραπληροφόρηση) συνεχίζουν ανερυθρίαστα να λένε ψέματα και να επιτίθενται στην κυρία Κοβέσι και γενικότερα στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Τα ψέματα, ο ρατσισμός και η πολιτική ευτέλεια συνθέτουν το εφιαλτικό πρόσωπο του καθεστώτος που ταλαιπωρεί την πατρίδα.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Ψέματα, ρατσισμός και πολιτική ευτέλεια εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

🤲 Τα περιστατικά δολοφονιών και κακοποιητικών συμπεριφορών με θύματα γυναίκες και δράστες πρώην και νυν συζύγους και συντρόφους αναδεικνύουν με τραγικό τρόπο τα μεγάλα ελλείμματα της σύγχρονης κοινωνίας. Ενα από τα σημαντικότερα είναι η απουσία ουσιαστικής παιδείας αλλά και εκπαίδευσης των παιδιών, των εφήβων και των νέων μας στις ανθρώπινες σχέσεις.

Οι νέοι, άνδρες και γυναίκες, διαμορφώνονται μέσα σε ένα περιβάλλον που προτάσσει σχεδόν αποκλειστικά την εξειδίκευση, την επαγγελματική επιτυχία, το χρήμα και την κοινωνική αναγνώριση. Η οικογένεια, το σχολείο, η κοινωνία και το κράτος, συνειδητά ή ασυνείδητα, ωθούν τη νεολαία μας προς την επίτευξη υλικών στόχων, ακόμη κι όταν αυτό συνεπάγεται ανταγωνισμό χωρίς όρια και αδιαφορία για τον συνάνθρωπο.

Μέσα σε αυτό το νοσηρό και αγχωτικό πλαίσιο παραμελείται η καλλιέργεια της εσωτερικής ισορροπίας, της αυτογνωσίας και της ικανότητας δημιουργίας ουσιαστικών, αρμονικών και -πάνω απ’ όλα- λειτουργικών σχέσεων. Οι νέοι δεν μαθαίνουν να διαχειρίζονται με ωριμότητα τη ματαίωση, την απόρριψη και τη σύγκρουση.

Ετσι, αρκετοί, κυρίως άνδρες, αντιδρούν βίαια όταν διαψεύδονται οι προσδοκίες τους, φτάνοντας σε ακραίες και ενίοτε εγκληματικές πράξεις. Η λανθασμένη αντίληψη πολλών ότι οι άλλοι υπάρχουν για να καλύπτουν εσωτερικά κενά και να επιβεβαιώνουν την αξία τους οδηγεί σε επικίνδυνες συμπεριφορές.

Ωστόσο, οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι μηχανισμοί κάλυψης ελλείψεων. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αναζητούν «το άλλο τους μισό», αλλά ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Με αυτές θα πολλαπλασιάσουν τη χαρά της επικοινωνίας και της συνύπαρξης και θα δώσουν ζωή, μέσω του θεσμού της οικογένειας, σε άλλους ανθρώπους.

Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται η σημασία της επιστροφής στην παράδοση και στις χριστιανικές αξίες, οι οποίες διαχρονικά δίδαξαν την αγάπη, τη θυσία, τον σεβασμό και την ταπεινότητα. Η εγκατάλειψη αυτών των αξιών και η αντικατάστασή τους με την αποθέωση της ύλης και τη ματαιοδοξία έχουν αφήσει ένα επικίνδυνο κενό.

Η κοινωνία οφείλει να επαναφέρει στο επίκεντρο της καθημερινότητας την καλλιέργεια του ήθους και της ψυχικής συγκρότησης των νέων. Μόνο μέσα από μια παιδεία που θα συνδυάζει τη γνώση με υγιείς, διαχρονικές αξίες μπορεί να δημιουργηθεί μια κοινωνία με λιγότερη βία και ουσιαστικές, ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Έλλειμμα παιδείας στις ανθρώπινες σχέσεις εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Πώς δημιουργείται τόσο υψηλό πλεόνασμα; Με την παραδοσιακή μέθοδο της συστηματικής αφαίμαξης των φορολογουμένων. Από την υπερφορολόγηση της κατανάλωσης, της εργασίας και της καθημερινότητας. Από φόρους που δεν φαίνονται πάντα άμεσα, αλλά τους πληρώνουμε υποχρεωτικά κάθε μέρα.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα καύσιμα. Από τα περίπου 2 ευρώ που πληρώνει ο πολίτης για ένα λίτρο βενζίνης, πάνω από το 60% καταλήγει στο κράτος μέσω Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και ΦΠΑ. Δηλαδή, ο πολίτης πληρώνει περισσότερο φόρο παρά καύσιμο. Αυτή είναι η «πηγή» του πλεονάσματος.

Και τι επιστρέφεται; Μερικές επιδοτήσεις, κάποια επιδόματα, αποσπασματικά μέτρα λίγων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή, ένα μικρό κλάσμα από όσα έχουν ήδη εισπραχθεί. Η κυβέρνηση εμφανίζει ως γενναιοδωρία την επιστροφή ελάχιστου μέρους των χρημάτων που προηγουμένως άρπαξε από τις τσέπες των πολιτών.

Η λογική θα απαγόρευε σε κάποιον υπεύθυνο και ειλικρινή πολιτικό να παίρνει με το ένα χέρι δέκα και με το άλλο να επιστρέφει ένα, βαφτίζοντας την πράξη του «στήριξη» στην πλειονότητα του λαού. Αυτό είναι κοινωνική πολιτική μόνο στο… μυαλό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο παρά ανακύκλωση της υπερφορολόγησης.

Αν στην κυβέρνηση της Ν.Δ. πράγματι θέλουν να στηρίξουν την κοινωνία, υπάρχει μια ξεκάθαρη επιλογή: να μειώσουν τους φόρους. Και τον ΕΦΚ και τον ΦΠΑ και τον ΕΝΦΙΑ. Να ελαφρύνουν την καθημερινότητα των πολιτών εκεί που πονά περισσότερο: στην ενέργεια, στα καύσιμα, στα βασικά αγαθά, στη στέγαση.

Μέχρι τότε κάθε πλεόνασμα θα είναι ένας αριθμός που τα ψηφία του γράφτηκαν με… αίμα.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Πλεόνασμα με… αίμα εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Πέρασαν κιόλας 16 χρόνια Μνημονίων. 16 χρόνια βαθιάς κρίσης. Και δυστυχώς, έπονται κι άλλα. Η 23η Απριλίου ωστόσο έχει την ιδιαίτερη σημειολογία της. Γιατί είναι η στιγμή της αφετηρίας. Το εναρκτήριο λάκτισμα. Η στιγμή που ο τελευταίος των Παπανδρέου, τελευταίος που έγινε πρωθυπουργός, αλλά και τελευταίος… γενικά, εξήγγειλε από το Καστελόριζο την προσφυγή της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης των Μνημονίων.

Ήταν ο επίλογος της δικής του εθνικά ελεγχόμενης πολιτικής, μετά τις εκλογές του “λεφτά υπάρχουν”, όταν μαζί με τον άλλο μοιραίο Γιώργο, τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, έκαναν όσες γκάφες (σικ) χρειάζονταν, για να βγει η Ελλάδα από τις αγορές, και να πειστούν όλοι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, πλην των Μνημονίων.

Ήταν ο επίλογος της εθνικής διαδρομής προς την καταστροφή, που ξεκίνησε την οκταετία Σημίτη, με τη λεηλασία της Ελλάδας, και τα χρέη που… παραπέμφθηκαν στις επόμενες κυβερνήσεις, δηλαδή στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή. Επειδή ο “καταλληλότερος”, και το σύστημα που του έδωσε τα πάντα, για να… πάρει τα πάντα ως αντάλλαγμα, πίστευαν ότι θα την έβγαζαν καθαρή.

16 χρόνια εθνικής τραγωδίας των Μνημονίων, και το έγκλημα παραμένει ατιμώρητο. Το έγκλημα της προσφυγής στο Μνημόνιο, με τους όρους που προετοίμασε και επέβαλε το “όλον ΠΑΣΟΚ”, όπως θα έλεγε και ο Ευάγγγελος Βενιζέλος (του καταστροφικού PSI).

Η Ιστορία ωστόσο έχει ανεξάντλητη υπομονή. Περιμένει. Το ίδιο συμβαίνει και με τους λαούς. Η τιμωρία αργεί, αλλά πάντα έρχεται.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Η εθνική τραγωδία των Μνημονίων εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

🤲 Ο τουρισμός σαν εθνικό «ποντάρισμα» έχει σημειώσει μέχρι σήμερα μεγάλες αποδόσεις. Ομως, αν επαναπαυτούμε στα βραχυπρόθεσμα κέρδη και επικεντρωθούμε μόνο στην ανάπτυξη αυτού του τομέα, σε βάθος χρόνου θα αποδειχθεί ολέθρια επιλογή.

Ο τουρισμός παρουσιάζεται επί δεκαετίες ως η «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας. Ωστόσο, οι αλλεπάλληλες διεθνείς κρίσεις αποδεικνύουν ότι πρόκειται για έναν τομέα εξαιρετικά εύθραυστο, που επηρεάζεται άμεσα από παράγοντες εκτός του πεδίου ελέγχου οποιασδήποτε χώρας. Η πανδημία του Covid-19, ο πόλεμος ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον Ιράν, καθώς και ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας λειτούργησαν ως υπενθύμιση ότι η υπερβολική εξάρτηση από τον τουρισμό μπορεί να αποβεί επικίνδυνη.

Σε περιόδους αβεβαιότητας τα κόστη των καυσίμων ανεβαίνουν και τα ταξίδια μειώνονται δραστικά. Ο φόβος, οι οικονομικές πιέσεις και οι περιορισμοί μετακίνησης πλήττουν άμεσα τις τουριστικές ροές. Αυτό σημαίνει ότι μια οικονομία που στηρίζεται δυσανάλογα στον τουρισμό μένει εκτεθειμένη, χωρίς εναλλακτικές πηγές εισοδήματος. Η Ελλάδα βίωσε έντονα αυτή την πραγματικότητα κατά την πανδημία, όταν ολόκληροι κλάδοι «πάγωσαν» από τη μια μέρα στην άλλη.

Παρά τα μαθήματα αυτά, η πολιτική πρακτική παραμένει σχεδόν αμετάβλητη. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως και οι προηγούμενες, συνεχίζει να προβάλλει τον τουρισμό ως τον βασικό πυλώνα ανάπτυξης. Αυτή η προσέγγιση, όμως, αγνοεί τις δομικές αδυναμίες του μοντέλου. Αντί η πολιτική τάξη να μεριμνά για στρατηγικές επενδύσεις σε τομείς όπως η πρωτογενής παραγωγή, η υγεία και η τεχνολογία, η χώρα επιλέγει έναν δρόμο εύκολων, αλλά ασταθών εσόδων.

Η ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής θα μπορούσε να εξασφαλίσει αυτάρκεια και εξαγωγική δυναμική. Η επένδυση στην υγεία δεν είναι μόνο κοινωνική ανάγκη, αλλά και παράγοντας οικονομικής ανθεκτικότητας. Η τεχνολογία, τέλος, αποτελεί τη βάση για βιώσιμη ανάπτυξη σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και κρίνεται άκρως απαραίτητη για την άμυνα και την εθνική ασφάλεια. Η Τουρκία το έχει αντιληφθεί αυτό. Καιρός να το κάνουμε κι εμείς.

Ο τουρισμός δεν είναι εχθρός. Κάθε άλλο. Ηταν και παραμένει σπουδαία πηγή εσόδων. Ομως δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό στήριγμα της οικονομίας μας. Η μονοκαλλιέργεια, είτε αγροτική είτε οικονομική, οδηγεί αναπόφευκτα σε αδιέξοδα.

Αν η Ελλάδα θέλει να αντέξει τις επόμενες κρίσεις, οφείλει να αναθεωρήσει τις προτεραιότητές της και να χτίσει πιο στέρεες βάσεις ανάπτυξης.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Η επισφάλεια του τουρισμού εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Καραμανλής: Ο «τιμητής» του όρκου που βλέπει… τοξικότητα

Ο Κώστας Καραμανλής, ο άνθρωπος που το όνομά του έχει ταυτιστεί με την πιο μαύρη σελίδα της σύγχρονης Ελλάδας, είχε το θράσος να μιλήσει για «όρκους» και «τιμή». Με μια τοποθέτηση, που επιχείρησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα «άθλιας προβοκάτσιας» και «τοξικότητας», ισχυριζόμενος ότι στοχοποιείται μόνο και μόνο επειδή φέρει ένα «συγκεκριμένο επώνυμο». Προφανώς, για τον κ. Καραμανλή, η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για κακουργηματική απιστία και η εμπλοκή του στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι… οικογενειακή παρενόχληση. Αντί να αναλάβει την παραμικρή ευθύνη, δήλωσε αποφασισμένος να «καθαρίσει το όνομά του», λες και η δικαιοσύνη είναι μια τυπική διαδικασία για να ξεπλυθεί η πολιτική του διαδρομή.

Παπακώστα: Το «ρουσφέτι» βαφτίστηκε… καθήκον προς τον βιοπαλαιστή

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Κατερίνα Παπακώστα, η οποία με θράσος προσπάθησε να βαφτίσει το ωμό ρουσφέτι ως «ενδιαφέρον για τον πολίτη». Η βουλευτής Τρικάλων παραδέχθηκε ότι πήρε τηλέφωνο τον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ για να προωθήσει το αίτημα ενός «βιοπαλαιστή κτηνοτρόφου», λες και η δουλειά του βουλευτή είναι να κάνει τον μεσάζοντα για μεμονωμένα κονδύλια και ενισχύσεις. Με «καθαρό βλέμμα» και «καθαρή συνείδηση» όπως ισχυρίστηκε, προσπάθησε να μας πείσει ότι η παρέμβασή της ήταν μια τυπική διοικητική εκκρεμότητα, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία βλέπει πίσω από αυτές τις «εξυπηρετήσεις» σοβαρές αξιόποινες πράξεις.

Προσκολλημένοι στην εξουσία, υποτιμούν την νοημοσύνη μας

Το θέαμα των δύο βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας να ζητούν οι ίδιοι την άρση της ασυλίας τους «για να κριθούν ως απλοί πολίτες» είναι η απόλυτη υποκρισία. Αν ήθελαν να κριθούν ως απλοί πολίτες, θα είχαν παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα τη στιγμή που η Εισαγγελία έστειλε τον φάκελο στη Βουλή. Αντίθετα, χρησιμοποιούν το βήμα της Ολομέλειας για να στήσουν επικοινωνιακά σόου αθωότητας, υποτιμώντας βάναυσα τη νοημοσύνη ενός ολόκληρου λαού που βλέπει τη διαφθορά να ριζώνει στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας.

Προσκολλημένοι στα προνόμια και την ασυλία, επιχειρούν να μετατρέψουν μια κακουργηματική δίωξη σε «πολιτική δίωξη». Η ντροπή, δυστυχώς, έχει χαθεί προ πολλού στους διαδρόμους του κοινοβουλίου.

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο «Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι»: Αντί να κρύβονται Καραμανλής και Παπακώστα δίνουν «ρεσιτάλ» αλαζονείας εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.

Μπορεί ο Αλβέρτος να ήρθε από την Κυανή Ακτή, αλλά η επιτροπή υποδοχής αποφάσισε να αφήσει στα κοντάρια τις σημαίες που είχαν ξεμείνει από την προχθεσινή επίσκεψη του Εσθονού Προέδρου, Άλαρ Κάρις. Προφανώς, το να ανέβει κάποιος σε μια σκάλα και να αλλάξει ένα πανί θεωρήθηκε «υπερβολική κόπωση» για τους επιτελικούς, οι οποίοι μάλλον σκέφτηκαν: «Σιγά μωρέ, Ευρώπη ο ένας, Ευρώπη και ο άλλος, ποιος θα το προσέξει;».

Αν αύριο έρθει ο Βασιλιάς της Ισπανίας και δείτε να κυματίζει η σημαία της Τζαμάικας, δεν θα απορρήσουμε. Και εις ανώτερα, παλικάρια! Πάντα τέτοια!

#np2026 #NPMediaGroup2882

Το άρθρο Ο Αλβέρτος έφτασε στην Αθήνα… μέσω Εσθονίας! εμφανίστηκε πρώτα στο Νίκος Παχύλας.