#mazimprosta

Οι εκλογές και το σημείο καμπής

H θέα της κάλπης μιας εκλογικής αναμέτρησης, λειτουργεί ιστορικά στον δυτικό κόσμο ως διαρκής υπενθύμιση της βαθύτερης, συναισθηματικής, ψυχολογικής και φυσικά αξιακής γοητείας της Δημοκρατίας και της θεσμικής παραμετροποίησής της. Κάθε κάλπη αντικατοπτρίζει την υποχρέωση λογοδοσίας από εκείνους στους οποίους έχει εκχωρήσει συναινετικά η πλειοψηφία της κοινωνίας, το συγκυριακό δικαίωμα να αποφασίζουν για το παρόν και το μέλλον της. Στο πλαίσιο μιας Δημοκρατίας κοινοβουλευτικού αντιπροσωπευτισμού, που ωστόσο δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, ακριβώς επειδή δεν είναι δεδομένη.

Η… ρίγη της λογοδοτικής κάλπης διαπερνά οριζόντια το σώμα της κοινωνίας, ανεξάρτητα του αν οι πολίτες επιλέγουν να είναι ενεργοί, να συμμετέχουν δηλαδή στην εκλογική διαδικασία, ή διατηρούν τον βηματισμό τους εκτός κάδρου, κάτι βέβαια που δεν τους αποστερεί το δικαίωμα να παρεμβαίνουν δια της συμμετοχής τους στη ζύμωση ιδεών, αντιλήψεων και απόψεων.

Όπως το σύνολο των ψηφίδων που συνθέτουν το περίπλοκο κάδρο το οποίο απαντά στην προσφώνηση «ζωή», έτσι και η διαμόρφωση της εκλογικής συμπεριφοράς μιας κοινωνίας δεν διακρίνεται από στατικά ή ασυνεχή χαρακτηριστικά. Περιγράφεται μια βιωματική διαδικασία σε κίνηση, που υπόκειται στις οχλήσεις της συγκυρίας, ώστε κάθε αυτόνομη εμπειρία να προστίθεται σε εκείνες που έχουν προηγηθεί, μέχρι την τελική ετυμηγορία.

Η γεωμετρία της εκλογικής συμπεριφοράς μιας κοινωνίας εμπεριέχει μια εξαιρετικά κρίσιμη παράμετρο. Το turning point. Το λεγόμενο και χιλιοτραγουδισμένο σημείο καμπής. Το σημείο τομής του ρήγματος της ψυχολογίας των πολιτών, όπου αθροίζονται εμπειρίες, συμπεράσματα και προσδοκίες, ώστε ο μελλοντικός ψηφοφόρος να συγγράψει τον επίλογο της πολιτικής και εκλογικής αναζήτησής του. Η εκλογική απόφαση λαμβάνεται σε επαρκή χρονική απόσταση από την ημερομηνία των εκλογών, και μέχρι εκείνη την επιλογική στιγμή πολλαπλασιάζεται ή αμφισβητείται.

Το turning point ενός εκλογικού σώματος χαρτογραφείται από την ιστορική και πολλάκις επιβεβαιωμένη διαπιστωτική ρήση για τη βαθιά επίδραση του συναισθήματος στη… λογική κάποιου. Θα ξεχάσω τι έκανες, θα ξεχάσω τι είπες, δεν θα ξεχάσω τι με έκανες να αισθανθώ. Αδιευκρίνιστος παραμένει ο χρόνος της… σύμπτωσης με το σημείο καμπής, ακριβώς επειδή είναι εύπλαστο και ευμετάβλητο, ανάλογα με τη ζώσα εμπειρία κάθε ξεχωριστής και αυτοτελούς στιγμής, που λειτουργεί ως εσωτερικό κίνητρο.

Στη σημερινή Ελλάδα, της παγιωμένης παρακμής, πληθαίνουν τα στοιχεία που οδηγούν στην εκτίμηση ότι, η κοινωνία με την ιδιότητα του εκλογικού σώματος έχει ήδη προσπεράσει το… turning point της. Στρεφόμενη σε μια τιμωρητική ψήφο καταδικαστικής λογοδοσίας, ως «απάντηση» σε μια ποιότητα ζωής που δεν την εκφράζει. Απομένει κομβικής σημασίας ζητούμενο μέχρι τη στιγμή που θα ανοίξουν οι κάλπες των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών, η κατεύθυνση στην οποία θα διοχετευτεί ο θυμός αυτός. Και οι συνέπειές του για την περαιτέρω εθνική διαδρομή…

#np2026 #NPMediaGroup #NPMG2882

Μοιράστε το άρθρο

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Μετάβαση στο περιεχόμενο