Η… μελαγχολία από την “απομόνωση” του… στριμωγμένου Ερντογάν, όπως κουραστήκαμε τα τελευταία χρόνια να ακούμε σε ενσωματωμένες αναλύσεις για τον Τούρκο Πρόεδρο, διαμορφώνει το δικό της μικροκλίμα αναδιάταξης της ισορροπίας δυνάμεων στη Μεσόγειο.

Η στρατηγική συμφωνία στη Μέκκα, με τη Σαουδική Αραβία την οποία… προστατεύουν οι ελληνικοί Patriot, και με το Πακιστάν με το πυρηνικό οπλοστάσιο, έδωσε τη σκυτάλη σε προωθητικές κινήσεις του καθεστώτος της Άγκυρας, ώστε να ενδυναμώσει την αγκαλιά των συμφερόντων της με ακόμη δυο κρίσιμες χώρες, την Αίγυπτο και τη Λιβύη.

Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει εδραιωθεί ως ο “Ατατούρκ” της εποχής μας. Επιδεικνύοντας πολλαπλώς στρατηγική μαεστρία και στοχευμένη, συνειδητή επιλογή μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, που καταγράφει διαρκώς κέρδη, αντί να εγκλωβιστεί σε μονοδιάστατες προσεγγίσεις, που θα τον καθιστούσαν… δεδομένο.

Η Μεσόγειος μετατρέπεται σιωπηλά σε… τουρκική λίμνη. Και οι στρατηγικές συμμαχίες του Ταγίπ Ερντογάν στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική, του επιτρέπουν να συνεχίζει να εργαλειοποιεί την ανθρωπιστική κρίση του μεταναστευτικού. Με την εξοργιστική ανοχή της συλλογικής Δύσης, φυσικά.

#np2026 #NPMEDIAGROUP #NPMG2882