Ελλάδα φυσικά, δεν λείπουν οι ιστορίες που θα ζήλευε και βραζιλιάνικη σαπουνόπερα.

Πρωθυπουργοί-υπουργοί (επί χρόνια μισθωτοί) με ακίνητα που μοιάζουν να πολλαπλασιάζονται σαν κουνέλια, βουλευτές που θυμούνται τον λαό μόνο προεκλογικά, και δημόσιες δηλώσεις που αν τις βάλεις δίπλα-δίπλα από διαφορετικές χρονιές, μοιάζουν με κακό μοντάζ.

Μέσα σε αυτό το δυστοπικό πολιτικά σκηνικό, ο μέσος σοβαρός πολίτης έχει δύο επιλογές: είτε να αποσυρθεί στον καναπέ του και να παρακολουθεί τα τεκταινόμενα σαν σειρά στο ΝΕΤΦΛΙΞ, είτε να προσπαθήσει να συμμετάσχει, και να ανακαλύψει ότι το σύστημα έχει ήδη γράψει το σενάριο χωρίς αυτόν.

Δεν είναι ότι λείπουν οι ικανοί, είναι ότι συχνά δεν χωράνε, μιας και οι θέσεις είναι ήδη πιασμένες από τους επιτήδειους insiders, και τα έπαθλα από πριν μοιρασμένα.

Κι όμως, παρά την υπερβολή και το χιούμορ, υπάρχει μια λεπτή ειρωνεία… η δημοκρατία δεν είναι μόνο αυτοί που κυβερνούν, αλλά και αυτοί που επιλέγουν.

Όσο το «έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι» γίνεται άλλοθι για αδιαφορία, το πολιτικό τσίρκο θα συνεχίζει τις παραστάσεις του με sold out, έστω κι αν το φιλοθεάμον κοινό γκρινιάζει για την ποιότητα του θεάματος.

Έτσι, η χώρα προχωράει τρεκλίζοντας, ή μάλλον σέρνεται στα τέσσερα ανάμεσα σε κούφιες υποσχέσεις, επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα, και ανακυκλωμένα πρόσωπα.

Ένα απέραντο θέατρο, όπου οι ρόλοι αλλάζουν, αλλά το έργο μένει ίδιο, τουλάχιστον από το 1974. Και κάπου στο βάθος, μια μικρή, επίμονη ελπίδα ότι κάποτε το κοινό θα το βαρεθεί, και θα ζητήσει κάτι καλύτερο.

Μέχρι τότε, καλώς ήρθατε στο μεγαλύτερο (πολιτικό) τσίρκο της Μεσογείου.

Οι ακροβάτες και οι θηριοδαμαστές, και κυρίως οι κλόουν, είναι έτοιμοι να σας προσφέρουν χαρά.

Παρακαλούμε λοιπόν, απενεργοποιήστε τα κινητά σας, και κρατήστε τις προσδοκίες σας… χαμηλά.

Και αν δεν σας αρέσει αυτό που θα δείτε, ντύνεστε και φεύγετε… όπως λέγανε παλιά στα πορνεία οι φαντάροι.

#np2026 #NPMediaGroup2882