Να αγαπάς την ευθύνη… Την ιστορική ρήση του Νίκου Καζαντζάκη επικαλέστηκε η Ρένα Δούρου για να αιτιολογήσει την επιλογή της να ηγηθεί της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ενός κόμματος που… δεν υπάρχει πλέον. Επειδή δεν υπάρχει η κοινωνία την οποία κάποτε εξέφρασε.
Και η κοινωνία αυτή δεν υπάρχει, επειδή μετακόμισε στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Δηλαδή, από το ένα κόμμα του Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ, πήγε στο επόμενο.
Η διαδρομή δεν είναι τυχαία ούτε ανεξήγητη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε ποτέ πολιτικό κόμμα. Υπήρξε προσωποπαγές κόμμα. Το κόμμα του Τσίπρα. Τον Τσίπρα πίστεψαν οι μάζες και τον στήριξαν επί μια δεκαετία. Όχι τους… υπόλοιπους.
Αρνούμενη να συνθηκολογήσει με την πραγματικότητα, με την κοινή λογική, η Ρένα Δούρου σμπαραλιάζει περαιτέρω την υστεροφημία της. Ένα ατόφιο πολιτικό ταλέντο, καλύτερη από κάθε άλλο στέλεχος που είχε δίπλα του ο Αλέξης Τσίπρας όλα αυτά τα χρόνια. Θα ήταν η αυτονόητη, φυσική διάδοχός του, αν δεν είχε επιλέξει να αυτοκαταστραφεί, σχεδόν 10 μήνες μετά την τραγωδία του Ματιού, όταν… ενοχλημένη από την απρέπεια του Γιώργου Πατούλη σε τηλεοπτική αντιπαράθεση (“κάψατε τους ανθρώπους στο Μάτι”) έστησε μια ανορθογραφία επικοινωνιακής… απολογίας, που κατέστρεψε όση δουλειά είχε κάνει τους προηγούμενους μήνες, και έριξε στα βράχια την υποψηφιότητά της για μια νέα θητεία στην Περιφέρεια Αττικής.
Κάπως έτσι, αντί να είναι εκείνη η πρώτη γυναίκα που θα αναλάμβανε να διορθώσει την πορεία της Αριστεράς, μετά τον Αλέξη Τσίπρα, υποχρεώθηκε να παρακολουθεί από το περιθώριο την… χαριτωμένη αλλά κενή πολιτικού περιεχομένου Έφη Αχτσιόγλου, να καλπάζει στη θέση της.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Ρένα Δούρου τα έκανε όλα λάθος. Κλείστηκε στον εαυτό της, ακύρωσε τη διαδρομή της και όταν ήρθε η ώρα της διαδοχής του Αλέξη Τσίπρα, στήριξε το… παρατράγουδο Κασσελάκη, μαζί με τον έτερο… πικραμένο από τον πρώην πρωθυπουργό, Νίκο Παππά. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Στήριξε και στη συνέχεια τον… χιουμοριστικό Κασσελάκη, επιτείνοντας την εσωκομματική κρίση, και ξεδοντιάζοντας τις πολιτικές προοπτικές του ΣΥΡΙΖΑ.
Σήμερα, έκανε το τελευταίο μεγάλο λάθος. Επέλεξε να ηγηθεί ενός κόμματος στο οποίο έχει απομείνει μονάχα η… σφραγίδα. Έγινε ο θηλυκός… Γιάννης Ζίγδης, Ένας ευπατρίδης της πολιτικής, που στις απαρχές της Μεταπολίτευσης αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα και την κοινή λογική, που έδειχναν ότι η κοινωνία η οποία στήριζε στο παρελθόν την Ένωση Κέντρου, μετακινήθηκε στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Και έμεινε με τη σφραγίδα στο χέρι…
Η Ρένα δεν βγήκε απλά… οφσάιντ, για να θυμηθούμε την παλαιά ελληνική ταινία. Η Ρένα έκανε φάουλ… στον εαυτό της. Τη δική της διαδρομή αδίκησε. Και πλέον, είναι και με τη σφραγίδα μέρος και επιταχυντής του προβλήματος, αντί να γίνει μέρος της λύσης του προβλήματος.
Στην ιστορική ρήση του Νίκου Καζαντζάκη, “να αγαπάς την ευθύνη”, την οποία επικαλέστηκε, έχει προ πολλού “απαντήσει” ο μεγάλος Αλεξανδρινός… Στο ποίημά του, “Όσο μπορείς”, ο Κωνσταντίνος Καβάφης τα είπε όλα…
“Κι αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον, όσο μπορείς. Μην την εξευτελίζεις”…
Κρίμα, Ρένα. Πολύ κρίμα…
#np2026 #NPMEDIAGROUP #NPMG2882
