Μια γνώμη για την Μαρία Καρυστιανού και το νέο εγχείρημά της που μετά από ανακοινώσεις που έχουν γίνει περιμένουμε τη σύνθεσή του τον επόμενο μήνα.

Δεν αμφισβητώ ούτε λεπτό τον αγώνα της. Ούτε τις αγωνίες της για αληθινή δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων. Προφανώς κατανόησε πως ακόμα κι αν οι συγγενείς ήταν όλοι μία γροθιά (που δεν είναι), με τη δικαιοσύνη ξεπουλημένη και ημιθανή, στο σημείο που έχει περιέλθει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή μετά από τη φριχτή επταετία Μητσοτάκη, δεν θα κατάφερνε τίποτα. Οπότε σκέφτηκε πως μόνον αν γκρεμιστούν τα πάντα και ξαναφτιαχτούν, υπάρχει μία πιθανότητα να δικαιωθεί η ίδια και το παιδί της και μαζί με εκείνη και όσοι είναι κοντά της-και εννοώ τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών.

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να γκρεμίσει τα πάντα στην Ελλάδα; Μόνο με υπερεξουσίες, που θα αποκόψουν τη συνέχεια του Κράτους και θα εκτρέψουν το Σύνταγμα, τους νόμους (και τους ελληνικούς και τους ευρωπαϊκούς). Άρα, για να ξέρουμε τι λέμε, επειδή δεν αναφερόμαστε σε επανάσταση, αναφερόμαστε σε συνταγματική εκτροπή.

Πώς μπορεί κανείς να ξαναχτίσει χωρίς πολιτικό σχέδιο και ιδεολογική κατεύθυνση, το άπαν σύμπαν; Είναι αδύνατον. Είναι βέβαιο πως θα φτιαχτεί ένα νέο τερατούργημα.

Η δήλωσή της πως «δεν υπάρχει πια Δεξιά – Αριστερά» και «ιδεολογία μας είναι να είμαστε όλοι καλά» είναι από παιδικά αφελής ως επικίνδυνος λαϊκισμός, ειπωμένη μόνο προς άγρα ψήφων, σε ένα απολιτίκ ακροατήριο.

Οι υπόλοιποι γνωρίζουμε πως το Δεξιά – Αριστερά, δεν είναι αόριστες ταμπέλες. Ορίζουν το:
☑️ Ποιος πληρώνει (εργασία ή κεφάλαιο),
☑️ Ποιος και πώς ελέγχει το κράτος και τις κρίσιμες υποδομές
☑️ Πώς λειτουργούν οι θεσμοί
☑️ Ποιος έχει δύναμη και ποιος όχι.

Η οργή είναι δίκαιη.
Η πρόθεση μπορεί να είναι καθαρή.
Αλλά χωρίς ιδεολογία και συγκεκριμένο σχέδιο, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Τίποτα απολύτως.

👉 Κρατήστε αυτό το άρθρο. Θα τα πούμε σε μερικά χρόνια…

#np2026 #PMG2882