Στην ομιλία που εκφώνησε στην Καλαμάτα, στην πρόσφατη εκδήλωση για την αναγόρευσή του σε επίτιμο δημότη της πόλης, ο Κώστας Καραμανλής έδωσε και πάλι… υλικό και σκέψη, με μια σειρά από απόψεις που επιτείνουν τον προβληματισμό για την κατάσταση παγιωμένης παρακμής στην οποία έχει εγκλωβιστεί η σημερινή Ελλάδα, με τη φθορά να διατρέχει οριζόντια τον δημόσιο βίο, και να αποστερεί οξυγόνο από την κοινωνία και το εθνικό μέλλον.

«Είναι ανάγκη να ξεφύγουμε από τις ακρότητες και την τοξικότητα που συχνά χαρακτηρίζουν τον δημόσιο βίο», σημείωσε μεταξύ άλλων ο Κώστας Καραμανλής. Και η μνήμη ταξίδεψε αναπόφευκτα στην εποχή της δικής του πολιτικής ηγεμονίας. Στο μακρινό 2004. Τότε που, στις εκλογές της 7ης Μαρτίου εκείνης της ολυμπιακής χρονιάς, ο Κώστας Καραμανλής ηγήθηκε, εξέφρασε και συνέθεσε τη μεγαλύτερη, την πιο πλατιά κοινωνική πλειοψηφία που έφτασε ποτέ στην κάλπη για να ψηφίσει έναν πολιτικό, στην Ιστορία του τόπου, με 3,5 εκατομμύρια Έλληνες να προσυπογράφουν το αίτημα της πολιτικής αλλαγής.

Ο Κώστας Καραμανλής δεν κουράστηκε να στέκεται απέναντι στα άκρα και τις ακρότητες που τα συνοδεύουν. Απέναντι στην τοξικότητα. Ιστορικά, αξιακά, ηθικά. Ακόμη και αν έμεινε μόνος…

#np2026 #PMG2882