Πενήντα άνθρωποι νεκροί, πέντε εκατομμύρια στρέμματα καμένα, ένας στους τέσσερις πυροσβέστες τραυματίας και πάνω από τον χάρτη της εθνικής καταστροφής στέκεται μόνο το πορτρέτο του πρωθυπουργού, σε στάση κοντραπόστο, με το βλέμμα στραμμένο κάπου πέρα από τη Ροδόπη, εκεί όπου κάηκαν είκοσι φορές τα ίδια χωράφια.
Ο Ντεμπόρ το είχε περιγράψει με ακρίβεια χειρουργική: το κεφάλαιο, όταν συσσωρεύεται αρκετά, γίνεται εικόνα. Η φωτιά καίει τη χώρα και η εικόνα καίει τη μνήμη μας για τη φωτιά.
Πού πήγαν τα δισεκατομμύρια της «πολιτικής προστασίας»; Ρίξε μια ματιά στον Έβρο, το «20» του χάρτη. Εκεί, σε περιοχή που κάηκε καταστροφικά, μια δανέζικη εταιρεία αιολικής ενέργειας σχεδιάζει την εγκατάσταση 217 ανεμογεννητριών μέσα σε ζώνη υπό αναδάσωση, σύμφωνα με καταγγελία περιβαλλοντικής οργάνωσης της Θράκης.
Λίγο πιο κάτω, στις Φέρες, η ΡΑΑΕΥ ενέκρινε πρόσφατα δώδεκα νέες mega-ανεμογεννήτριες για την «Εύρος Ενεργειακή», εταιρεία στην οποία, έπειτα από ιδιωτικό συμφωνητικό του 2025, κυπριακή εταιρεία απέκτησε το 70% των μεριδίων, με τη διαχείριση να ασκείται από συγκεκριμένο πρόσωπο.
Η γη μηδενίζεται νομικά τη στιγμή που η στάχτη είναι ακόμα ζεστή, και ξαναγράφεται ως χαρτοφυλάκιο.
Δεν είναι θεωρία συνωμοσίας, είναι ίδιο το Πυροσβεστικό Σώμα που το έχει καταγγείλει εγγράφως. Σε απόρρητη αναφορά προς την ηγεσία του, αξιωματικοί επεσήμαναν ότι σε περιοχές όπως η Νότια Εύβοια η εγκατάσταση ανεμογεννητριών απαιτεί εκκαθάριση δασικών εκτάσεων για τη διέλευση βαρέων μηχανημάτων, και ότι αρκετές πυρκαγιές συνέπεσαν χρονικά με τις διαδικασίες αδειοδότησης ή έναρξης εργασιών των έργων αυτών.
Κάθε έγγραφο πολιτισμού είναι και έγγραφο βαρβαρότητας κι εδώ η βαρβαρότητα έχει ΑΔΑ και ΦΕΚ.
Και ενώ η γη μονεταριοποιείται, το σώμα που καλείται να τη σώσει υπολειτουργεί συστηματικά.
Ο ίδιος ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης προαναγγέλλει για το 2026 αύξηση προσωπικού από τις 18.000 στις 19.000, συμπεριλαμβανομένων των εποχικών, αριθμός που μοιάζει εντυπωσιακός μέχρι να θυμηθείς ότι πρόσφατο προεδρικό διάταγμα αναγκάστηκε να μεταφέρει 1.350 κενές οργανικές θέσεις στην κατηγορία των πυροσβεστών επί θητεία, ακριβώς επειδή οι μόνιμες θέσεις μένουν αδρανείς επί χρόνια.
Αυτό είναι το μοντέλο Χάρβεϊ σε καθαρή μορφή: η αποστέρηση δεν είναι αστοχία του συστήματος, είναι η προϋπόθεση της κερδοφορίας του.
Ο εποχικός πυροσβέστης είναι το ανάλογο της ελαστικής εργασίας πάνω στο ίδιο έδαφος όπου η ενεργειακή εταιρεία απολαμβάνει μόνιμη σύμβαση.
Η εικόνα του πρωθυπουργού πάνω στον χάρτη, λοιπόν, δεν είναι απλώς άτυχη αισθητική επιλογή γραφίστα.
Είναι η ίδια η αρχιτεκτονική του «ποιος έχει δικαίωμα να μιλά»: ο χάρτης έχει συντεταγμένες, αριθμούς νεκρών, ονόματα εταιρειών σε δημόσια έγγραφα — αλλά καμία γραμμή ευθύνης δεν οδηγεί ποτέ σε παραίτηση, σε ανάκληση αδειοδότησης, σε δικαστική έρευνα με πολιτικό κόστος.
Πενήντα νεκροί δεν είναι στατιστικό σφάλμα. Είναι το λειτουργικό κόστος ενός μοντέλου που έχει καταθέσει εγγράφως, σε απόρρητη αναφορά της ίδιας του της Πυροσβεστικής, την υποψία ότι η φωτιά καθαρίζει τον δρόμο για την επόμενη σύμβαση παραγωγού ειδικών έργων.
#np2026 #NPMEDIAGROUP #NPMG2882
